Diş protez laboratuvarı iş emri programı: hangi iş nerede, tek bakışta.

Çoğu laboratuvarın iş emri hâlâ bir fiş. Fiş vakanın kutusuna girer, kutu tezgâha çıkar ve o andan sonra işin nerede olduğunu yalnız o işe bakan teknisyen bilir. Sahibi öğrenmek isterse tezgâhı dolaşır. Klinik öğrenmek isterse telefon eder.

Sorun tek bir işte değil, aynı anda yürüyen otuz işte ortaya çıkar. Hangi işin teslimine iki gün kaldığı, hangisinin provada beklediği, hangisinin renk bilgisi eksik olduğu için durduğu kimsenin elinde toplu hâlde durmaz. Gecikme genellikle teslim gününün sabahı fark edilir; o noktada yapılabilecek tek şey klinikten süre istemektir.

İkinci sorun kayıp bilgi. Renk, diş numarası ve iş tipi fişe elle yazıldığı için okunamayan bir not ya da atlanan bir alan üretimi baştan bozar. İşi ikinci kez yapmanın maliyeti yalnız malzeme değil, o gün başka bir işe ayıramadığın zamandır.